امشب درون قاب دلم ماه میکشم

نقش تو را به شیوه ی دلخواه میکشم

در یک طرف پیاله ی خالی...گدای عشق

در یک طرف شبیه تو یک شاه میکشم

حتی نگاه کردن عکست غنیمت است

گاهی نگاه میکنم و گاه میکشم

طوفان به پا نموده نگاهت درون قاب

خود را ز ترس گرد تو از راه میکشم

تصویر ماه در وسط چاه دیدنیست

تصویر ماه را به دل چاه میکشم

در عمق سایه روشن تو غرق میشوم

حالا دوباره از ته دل آه میکشم

دارد تمام میشود و خلق میشوی

امشب درون قاب دلم ماه میکشم

دست خودت نیست
زن که باشی
گاهی دوست داری
تکیه بدهی...
پناه ببری...
ضعیف باشی...
دست خودت نیست
زن که باشی
گهگهاه حریصانه بو میکنی
دستهایت را
شاید
عطر تلخ و گس مردانه اش
لا به لای انگشتانت
باقی مانده باشد.

زن که باشی گاهی میزنی زیر گریه

که دلش بلرزد و صدایت کند:بانو....

دست خودت نیست
زن که باشی
گاهی رهایش می کنی
و پشت سرش آب می ریزی
و قناعت می کنی به رویای حضورش
به این امید که
او
خوشبخت باشد.
دست خودت نیست
زن که باشی
همه ی دیوانگی های عالم را بلدی.

میتوانی زیر لب ترانه بخوانی و آشپزی کنی...

میتوانی جلوی آینه موهایت را شانه کنی و حس کنی نگاهش را

میتوانی ساعتها به امید گره خوردن شالش دور گردنش..ببافی و در هر رج بوسه بکاری برای روزهای مبادا که کنارش نیستی...

زن که باشی باید صبور باشی مدارا کنی و با همه ی بغض ات لبخند بزنی

زن که باشی...

هزار بار هم که بگوید:دوستت دارد!!!

بازهم خواهی پرسی:دوستم داری؟؟؟

و ته دلت همیشه خواهد لرزید.......

زن که باشی هرچقدرهم که زیبا باشی نگران زیباترهایی میشوی که شاید عاشقش شوند.....

زن که باشی هروقت که صدایت میکند:خوشکلکم!!!

خدا را شکر میکنی که درچشمان او زیبایی

دست خودت نیست
زن که باشی
همه ی دیوانگی های عالم را بلدی...

اجازه هست پا به دنیای تو بذارم ؟

من با خودم گل نمی یارم با خودم هدیه هم نمی

یارم امایه عالمه آرزوبا خودم می یارم که تورو همیشه

تر و تازه نگه دارم . باخودم کلی دعا می یارم برای

سلامتی تو . با خودم عشق می یارم تاکاری کنم

که روی اون لبهای نازت همیشه لبخندباشه .